Monday, November 22, 2004

ฉันมาแล้วนะ

เออ เริ่มต้นได้ชะที
เมื่อวานท้องร่วงอย่างแรง ซื้อหอยแมงผู้จากโต้รุ่ง คงไม่สะอาด
เข้าไปหาความรู้จากเน็ท เพิ่งเห็นหมอว่า
ท้องร่วงไม่ต้องใช้ยาแก้ท้องร่วง เพราะไม่เกิดประโยชน์ใด ๆ
ให้ทานน้ำเกลือแร่ กับน้ำข้าวใส่เกลือเล็กน้อย ป้องกันการขาดน้ำ
ถ้าหลังสี่สิบแปดชั่วโมงแล้วไม่หายค่อยไปหาหมอ
ท่าจะจริงซะด้วย ไม่น่าไปกินสารเคมีที่เป็นพิษเพิ่มเติมเข้าไปในร่างกายเลย
ภูมิปัญญาไทยมีมาเป็นร้อยเป็นพันปีแล้ว
วันนี้มีนักศึกษามาแล้วค่อยข้างน้อย น่าเป็นห่วงประเทศชาติจริง ๆ
บุคคลเหล่านี้จะต้องรับผิดชอบประเทศชาติต่อไปในอนาคต
แต่ทำอะไร ขาดความเอาใจใส่เป็นอย่างยิ่ง
ทำแบบฉาบฉวยเป็นส่วนใหญ่ งานหนักไม่ชอบ
เรียนก็ลอก ๆ เขาเป็นส่วนใหญ่
ฉะนั้นอย่าแปลกใจไปเลยว่า มีคนประสพผลสำเร็จเพียงหยิบมือในประเทศนี้
นอกนั้นก็มีชีวิตพอรอดไปวันๆ เท่านั้น
เสียดายเกิดมาในยุคที่คำสอนของพระพุทธเจ้ายังมีอยู่ ไม่ใส่ใจศึกษาเลย
มนุษย์ยุคนี้จัดอยู่ในบัวเหล่าที่สี่แทบทั้งนั้น
เห็นวัตถุเป็นสำคัญ
เห็นความสุขกายเหนือกว่าความสุขใจ
เวลาใกล้ตายจึงจะรู้สึก
แต่มันก็สายไปเสียแล้ว
ตอนนี้ 16.40 น. นั่งฟังวิทยุเอฟเอ็ม 95 มาทั้งวัน เกิดอารมณ์บูดเฉียบพลัน
เพราะคุณจิตกร บัวเนียม มาให้สัมภาษณ์
เรียกร้องความดังของตัวเอง กรณีของสดใส ร่มโพธิ์ทอง ไม่เอ่ยนามของตนในการร้องเพลงดัง
ที่ตัวเองเป็นผู้แต่งทำนองเรียบเรียงดนตรี ซึ่งมันผ่านมาหลายปีแล้ว แล้วปิดคลื่น 95 ไปฟัง 107 แทน
ผมว่า ครูนั้นมีหน้าที่พาเขาข้ามฟาก หากสำเร็จก็เป็นผลงานอันยิ่งใหญ่แล้ว
ส่วนเขาจะรู้กตัญญูหรือไม่เป็นอีกเรื่องหนึ่ง ค่าแรงก็รับไปแล้ว
หากดีจริงก็มีมาให้พาข้ามฟากอยู่ไม่ขาดหรอก?
น่าจะภาคภูมิใจในผลงานตัวเองนะครู
ตัดบ้างเถอะกิเลสนะ
บาปกรรมมีจริง
ใครทำกรรมใดไว้ก็ย่อมต้องรับผลของกรรมนั้น ไม่ช้าก็เร็ว
แต่คนเป็นครู ต้อง โอบอ้อมอารี ให้ความอนุเคราะห์แก่ศิษย์
ไม่ใช่เรียกร้อง ทวงบุญคุณ
อย่างนี้ไม่เรียนกว่าครูครับ เรียกว่าคู................

1 comments:

โปรแกรมเงินเดือน said...

ขอบคุณมากครับสำหรับบทความ