ทะเลที่รัก...................

ช่วง 2-6 ธค. 47 มีโอกาสไปสูดอากาศ(เหม็นตุ ๆ)ที่ชายฝั่งทะเลภาคตะวันออก
เลียบแถบชายฝั่งไปตั้งแต่พัทยา-ระยอง-ตราด ลดความเซ็งไปได้หน่อยหนึ่ง
เช้า 2 ธค. 47 ออกเดินทางจากมหาสารคามบ้านเราตั้งแต่ 7.30 น.
แวะละเลียดข้าวเช้าที่บ้านไผ่ ปลั๊ม ปตท. ห้องน้ำสะอาด ควรแวะพักรถสักครึ่งชั่วโมง
ลดความเมือยล้าไปนิด พักสายตาสักหน่อย ล่อกาแฟสักแก้วก็โอเค
จากนั้นก็ละเรื่อยไปโคราช แวะซื้อของฝากที่เตียเมียเตียง นี่ก็ห้องน้ำสะอาด บะหมี่ใช้ได้ที่เดียว
รองท้องไปเบา ๆ เพื่อจะได้ไม้ต้องหาอาหารกลางวันหนัก ๆ
ได้ของฝากแล้วก็ไปต่อ คราวนี้ก็โน้นแหละสระบุรี
แวะปลั๊มเจ็ท เติมน้ำมันให้เต็มเข้าไว้ พักรถสักสิบกว่านาที
ยังไงอย่าลืมถอดกุญแจไปด้วยนะ เดี๋ยวหายไปพร้อมกับเมียและลูก
แล้วก็มุ่งสู่พัทยาโดยใช้เส้นทางมอเตอร์เวย์ จ่ายค่าใช้ทางไปสี่ด่าน ๆ ละ สามสิบบาท
แล้วก็ถึงพัทยา เข้าพักโรงแรมโคซี่บีช แม่เจ้าโว้ยกว่าจะหาทางเข้าถึงโรงแรม
ใช้เวลาเป็นชั่วโมง วนไปวนมา แล้วมันเลี้ยวตรงไหนว่ะ
นี่น่าจะเป็นสาเหตุหนึ่งที่คนไม่ค่อยมาพัก ดูออกจะเงียบ ๆ
ราคาไม่เหมาะกับคนไทยธรรมดา ๆ อย่างเรา ๆ ท่าน ๆ
แถมบรรยากาศไม่เหมาะกับคนไทย เดินทางไปไหนมาไหนลำบากหากไม่มียานพาหนะไปเอง
ทุกอย่างมันราคาฝรั่ง แม้แต่รถสองแถว
ฉะนั้นถ้าไม่มีใครเรียกท่านว่าเศรษฐีแล้วละก็ อย่าไปพักดีกว่า
3 ธค. 47 ละเลงพัทยาไปได้หน่อยหนึ่ง
เช้าไม่ได้ไปไหน สบาย ๆ แถวโรงแรมนั่นแหละ
นักท่องเที่ยวชาวญี่ปุ่นและชาวจีนดูออกจะคึกคักกว่าฝรั่งมั่งค่ามาก
เห็นเช่าเรือเร็วไปเที่ยวเกาะกัน ไปดำน้ำดูปะการัง
ราคาก็เงินเดือนซีห้าทั้งเดือนนั่นแหละ
บ่ายไปประชุมที่บ้านสุขาวดี ของบริษัทสหฟาร์ม ราคาสี่พันล้านบาท
แนวคิดไอเดียเรื่องครัวโลกนั้น่ายกย่อง และเหมาะกับประเทศไทย
รัฐน่าจะเดินทางเส้นนี้มากกว่าอุตสาหกรรมอื่น ๆ
เกษตรกรคือกระดูกสันหลังของชาติ แต่ขาดการบำรุงรักษา
เราเดินทางผิดมานาน
บริเวณอาคารและอื่น ๆ จัดตกแต่งอย่างเลิศ
หากผ่านไปพัทยาอย่าลืมแวะเข้าไปสัมผัสบรรกาศของมหาเศรษฐีเมืองไทยนะครับ
เฉพาะราคาห้องน้ำนั้น สร้างบ้านให้ชาวบ้านเรา ๆ ได้ทั้งหมู่บ้านเลยล่ะ
ช่วงบ่ายได้แวะไปชมเมืองจำลอง เด็ก ๆ ไทยน่าจะได้เข้าไปศึกษากันนะ
เป็นสิ่งที่น่าสนใจอย่างมาก
มีเรื่องราวดี ๆ ของบ้านเราที่น่าชมเป็นอย่างยิ่ง
แต่เสียดายนิดหนึ่งที่การบำรุงรักษานั้นค่อยข้างละเลยไปนิด
มีจึุดที่ชำรุดหลายแห่ง ควรได้ซ่อมแซม โดยเฉพาะสีนั้นออกจะหมองไปนิด
เรือบินก็ไม่วิ่งแล้ว อดดูเลย
5 ธค. 47 และแล้วก็ต้องจากพัทยา มุ่งหน้าสู่ระยอง
ออกจากพัทยาประมาณ 8.00 น ไปตามถนนพัทยา-สัตหีบ
แล้วเลี้ยวซ้ายมุ่งหน้าสู่ระยอง
ถนนชั่วสัตหีบ-ระยองนั้น ช่วงที่เดินทางมีอันตรายจากก้อนหินที่ตกเรี่ยราดบนถนน
กระจกหน้าเกือบแตกละเอียด
ขอให้ผู้เดินทางระมัดระวังช่วงที่มีรถวิ่งสวนทาง หรือมีรถแซง โดยเฉพาะรถออฟโรด
ไม่ทราบเจ้าหน้าที่รัฐที่ต้องรับผิดชอบดูแลหายไปไหนหมด
ไม่มีการควบคุมรถขนหิน-ดิน-ทราย ให้คลุมผ้าใบ
ปล่อยให้วัสดุเหล่านั้นตกเรี่ยราดเป็นอันตรายต่อการเดินทาง
ยังไง ๆ ทำงานให้คุ้มกับเงินเดือนหน่อยนะครับ
ถึงระยองแล้วเลยออกนอกเมืองไปที่หาดแม่รำพึงเลย
แวะชายหาดที่เดิม เพื่อเล่นน้ำทะเลและกินข้าวเที่ยง
ขอชมเชยชาวหาดแม่รำพึงจริง ๆ หาดสะอาดกว่าเดิม
น้ำทะเลน่าเล่นมาก
ราคาอาหารก็พอทานได้สบาย ๆ เฉลี่ยคนละร้อยกว่าบาท
ทั้งหอย-กุ้ง-ปู และข้าวผัดหนึ่งจานกลาง
ออกจากหาดแม่รำพึงประมาณบ่ายสามโมงมุ่งหน้าสู่พิพิธพันธุ์สัตว์น้ำ
ที่สถานีประมงก่อนจะถึงบ้านเพ
ยังดำเนินการไม่แล้วเสร็จทั้งมวล เสร็จสมบูรณ์เฉพาะตัวอาคาร
ส่วนสัตว์น้ำนั้นยังมีไม่ครบทุกส่วน
โดยเฉพาะการแสดงของปลาโลมา
น่าจะเป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมอีกแห่งหนึ่งแน่นอน
ขอบคุณรัฐบาลไทยที่สนับสนุนงบประมาณสร้างสิ่งดีๆ ให้คนจนได้มีโอกาสสัมผัส