นักเรียนนักศึกษาไทย-อาการน่าเป็นห่วง

สังคมขาดการเรียนรู้
ข่าวคราวเกี่ยวกับวัยรุ่นวัยศึกษาของไทยปัจจุบัน ออกจะน่าเป็นห่วงอย่างมาก
นักเรียนมัธยมนิยมมีเพศสัมพันธ์กันมากกว่าห้าสิบเปอร์เซนต์
ท้องไม่มีพ่อมากมาย เป็นปัญหาของสังคมที่ต้องดูแลเด็กเหล่านี้
ที่น่ากลัวอย่างมาก ก็ทำแท่งกันปีละเป็นล้านราย
ส่วนนักศึกษาก็ขายตัวกันเป็นแฟชัน
เอาเงินมาซื้อวัตถุ เพื่ออวดความโก้เก๋กัน
ไม่มีศักดิ์ศรีของหญิงไทยเลย
ส่วนเรื่องการสร้างภูมิปัญญาให้กับตัวเองนั้น หาไม่ได้ในเด็กไทยส่วนใหญ่
แต่ก็มีเพียงส่วนน้อยที่ยังตั้งใจเอาใจใส่อยู่
ไปแข่งขันได้เหรียญทองโอลิมปิกก็มี แต่ก็น้อยเต็มทน
แล้วใครทำให้เป็นเช่นนี้
จะโทษเด็กฝ่ายเดียวก็ไม่ได้
เพราะหากไม่มีตัวอย่างแย่ ๆ ให้เด็กเห็น เด็กก็คงไม่เดินตามทางนั้น
แล้วตัวอย่างแย่ ๆ มาจากแหล่งไหนมากที่สุด
ขอลำดับลงไปเลยว่า สื่อสารมวลชน เป็นแหล่งนำเสนอมากที่สุด
ผู้ประกอบการไร้ซึ่งศีลธรรมในการดำเนินธุรกิจ
มุ่งเน้นกำไรที่เป็นเงิน(วัตถุ)เป็นหลัก
ไใ่สำเนียงถึงคุณภาพของสังคมที่จะเป็นไป
จึงนำเสนอแต่เรื่องที่จะได้มาซึ่งกำไรอย่างเดียว เช่น
หนังสือพิมพ์เสนอข่าวที่ขัดต่อศีลธรรมอันดีเป็นข่าวหลัก
ทำให้เด็กซึ่งเสพข่าวโดยขาดการพิจารณาใคร่ครวญ
หลงคิดไปว่านั่นเป็นเรื่องโก้เก๋ เท๋พิลึก
อยากทำตามบ้าง
อย่างกรณีข่าวข่มขืน การปล้นธนาคาร การยิงกันตาย
นำเสนอเป็นข่าวเด่น อย่างละเอียดละออ เติมสรรปั้นแต่งเข้าไปด้วย
เมื่ออ่าน เห็นบ่อย ๆ ก็ภือเป็นเรื่องธรรมดา
นานเข้าก็ยึคเอาเป็นแนวทางในการแก้ปัญหาของตนเอง
จึงเห็นอยู่บ่อย ๆ ว่า คนทำผิดนั่นสารภาพว่า
ยึคแบบอย่างจากการนำเสนอของสื่อมวลชน โดยเฉพาะทางทีวี
ข่าวดี ๆ ไม่ค่อยได้เห็น
เด็กไทยไปแข่งขันได้เหีรยญโอลิมปิกมา
นำเสนอไม่ถึงหน้า ไม่ถึงนาที
แต่ข่าวการฆ่าข่มขืน เสนอได้เป็นอาทิตย์เป็นเดือน
สื่อมวลชนไทยไม่สนับสนุนคนดี แต่ส่งเสริมคนเลวมากกว่า
ทั้ง ๆ ที่รู้กันอยู่ว่าคน ๆ นี้เป็นผู้มีอิทธิพล ค้าของเถื่อน ค้าน้ำมันเถื่อน
ก็ไม่เห็นว่ากล่าวอะไร กลับยกย่อปอปั้น ให้เป็นรัฐมนตรี
ตระกูลนี้ทำลายภูเขาเป็นลูก ๆ (ขายหิน) ก็ให้ลูกชายเป็นรัฐมนตรี
แล้วอย่างนี้จะโทษใครดี ระหว่างเด็กกับผู้ใหญ่