กรุงเทพฯ - ซูริคส์ กับการบินไทย

นับเป็นความภาคภูมิใจของคนไทยที่มีสายการบินแห่งชาติ
แต่น่าเสียดายว่า คนไทยกับไม่ได้เป็นเจ้าของจริง ๆ
มีเพียงผู้คนกลุ่มหนึ่งเท่านั้นที่ได้ประโยชน์
ร้อยละเก้าสิบเก้าจุดเก้า ๆ ไม่ได้รับผลประโยชน์ด้วยเลย
มีแต่ถูกขูดรีด ค่าโดยสารสำหรับคนไทยหาได้มีพอเหมาะตามฐานะไม่
พนักงานการบินไทยมีชีวิตอย่างอุดมสมบูรณ์
แต่น้องน้อยบนยอดเขา กลับยากจนซ้ำซาก เดือดร้อน
การบินไทย ให้อะไรกับเขาเหล่านั้นบ้าง ?
เอาละ ทีนี้ เที่ยวบินนี้เป็นไงบ้าง ?
ว่ากันแต่ละเรื่องนะครับ

• ขนาดของเครื่องบิน แอร์บัส 300-400 ที่เดินทางไกล 10-11 ชั่วโมงนั้น
  ค่อนข้างไม่เหมาะ เพราะที่นั่งนั้นแคบเกินไป ขนาดรูปร่างคนไทย ยังอึดอัด แล้วฝรั่งตัวโต ๆ จะเป็นยังไง การบินไทยมองแค่ กำไร แต่หาได้มีคุณธรรมในการให้บริการไม่ การค้าหากขาดคุณธรรม มันก็ไม่เป็นผู้ที่เจริญสักเท่าใด ความจริงน่าจะปรับที่นั่งให้โตกว่านี้สักนิด ลดเก้าอี้สักตัวต่อแถว ลดกำไรสักนิด ยังไง ๆ ค่าโดยสารก็คิดกำไรอยู่แล้ว และผู้โดยสารก็เต็มลำทุกวันอยู่แล้ว
  
• การบริการบนเครื่องบิน ก็ต้องบอกว่าเรายังคงรักษามาตรฐานได้เหมือนเดิม กี่ปี ๆ ก็แบบนี้ แต่สายการบินอื่น ๆ เขาพัฒนาขึ้นมามากแล้ว เกินเลยการบินไทยไปแล้วนะ แต่เรายังคงเหมือนเดิม ไม่รู้คาย หาอะไร ๆ ที่ประทับใจมากกว่านี้ได้ไหม อย่าเอาแต่นอนมากนัก ที่นั่งประหยัดนะก็มองมั่งนะ
• ยอดเยี่ยมกระเทียมดองก็ต้องกัปตัน ขอบคุณคนไทยเก่ง ๆ ที่ยังคงรักประเทศไทย คนไทยนี่ขับเครื่องบินเก่งมาก ๆ ขอย่องยกทีมงานกัปตัน
  
• อาหารและเครื่องดื่มนั้น ก็พอเหมาะพอควร แต่เอาใจคนไทยหน่อยนะครับ เพราะผู้โดยสารส่วนใหญ่เป็นคนไทย อาหารสำรองน่าจะมีเก็บไว้บ้าง ไม่ใช่หมด ๆ ต้องอดไปมื้อ
  
• ห้องสุขา ถ้ามันชำรุดก็ซ่อมบ้างนะครับ คนเป็นร้อย มันรอไม่ไหวจริง ๆ นะตอนมันปวดเต็มที่
• ถ้ารักษาเวลาขาออกและขาเข้าให้ได้ไม่เกินกำหนดสักครึ่งชั่วโมง จะเป็นสายการบินที่ยอดเยี่ยมมากนะครับ ได้ยินไอ้ตาน้ำข้าวมันบ่น(ด่าแม่)เพราะเครื่องดีเลย์เป็นหลายชั่วโมง

ยังไง ๆ ก็ยังรักการบินไทยอยู่เหมือนเดิม
ขอบคุณที่ให้บริการนะจ้ะ......................