มิวนิค เยอรมัน

8 ต.ค. 2550
..เช้านี้เดินทางเข้าสู่มิวนิค การจราจรเริ่มจอแจบ้างเล็กน้อย เท่าที่ผ่านทานั้นยังไม่มีรถยนต์มากเท่าที่มิวนิค แต่ที่มิวนิคเองก็ยังน้อยกว่ากรุงเทพฯมาก ไม่ติดยัวเยี่ยอย่างกรุงเทพ ค่อยข้างสะดวก ไม่ต้องรอไฟจราจรอย่างบ้านเรา แม้ถนนหนทางจะแคบกว่าก็ตาม

เก้าโมงกว่า ๆ ก็ถึงมหาวิทยาลัย rosenheim ซึ่งเก่งในเรื่องของงานไม้ ตั้งแต่การออกแบบ การจัดทำ และพัฒนาขึ้นถึงขั้นการสร้างผลิตภัณฑ์จากไม้ไผ่ให้มีคุณภาพเหมือนไม้เนื้อแข็ง น่าจะมีมหาวิทยาลัยสักแห่งในบ้านเราได้พัฒนาศักยภาพงานไม้อย่างเขาบ้างนะ เพราะบ้านเราไม้ดี ๆ มีให้ใช้งานมาแต่โบราณ เดี๋ยวนี้ฉิบหายหมดแล้ว เพราะขาดสำนึกในการใช้งาน ได้เวลาอาหารเที่ยงก็ร้านอาหารจีนเช่นเคย เสร็จแล้วราว ๆ บ่ายสองโมงก็ถึงตัวเมืองมิวนิค มีเวลา 2 ชั่วโมงเพื่อไปศึกษาพิพิธภ้ณฑ์วิทยาศาสตร์แห่งชาติ ผ่านไปชั่วโมงกว่า ๆ ยังดูไม่ทั่วเลย สมกับเป็นเมืองอุตสาหกรรมจริง ๆ เครื่องจักรตั้งแต่ยุคเริ่มต้นยุคเครื่องจักรไอน้ำจนถึงยุคไอพ่น มีแสดงให้ดูหมด

เครื่องบินลำใหญ่ ๆ ถูกตัดเป็นส่วน ๆ ให้ได้สัมผัส ค่อนข้างประทับใจในการให้การศึกษาของเขามาก ผิดกับบ้านเรา ขาดการส่งเสริมให้ประชาชนได้เรียนรู้ เอาแต่บรรเทิง เพ้อฝัน ป้อนให้ประชาชน ดังนั้นเขาย่อมเจริญกว่าเราแน่นอน

มีเวลาเหลือเล็กน้อยก็ข้ามถนนไปเดินดูร้านรวงต่าง ๆ ซึ่งว่าไปแล้วบ้านเราจับเอาร้านเหล่านั้นไปไว้บนห้างสรรพสินค้าหมด ทำให้เสียบรรยากาศไปการชอบปิ้งพอสมควร ขาดเอกลักษณืของร้าานจำหน่ายสินค้าแต่ละยี่ห้อ ซึ่งของเขายังเหมือนสมัยโบราณแถวเยาวราช ซึ่งก็เห็นได้ชัดเจนว่า เยาวราชยังเป็นแหล่งที่ดึงดูดผู้คน แม้นักท่องเที่ยวจากต่างชาติก็ไม่เคยละเว้น สมควรอนุรักษ์เอาไว้ ปรับปรุงแต่อย่าเปลี่ยนแปลงเอกลักษณ์เดิมที่มีอยู่

..บ่ายสี่โมงเศษ ๆ ก็ออกจากมิวนิคเพื่อไปสนามบินมิวนิค ซึ่งอยู่นอกเมืองออกไปหลายสิบกิโล อาหารเย็นว่าจะไปแวะงานเทศกาลเบียร์ ซึ่งอยู่ทางผ่านไปสนามบิน ปรากฏว่าเขาเลิกงานไปแล้ว เลยเห็นแต่เขากำลังเก็บของอยู่ อาหารเที่ยงเลยกลายเป็นเบอร์เก้อคนละชิ้น ระหว่างทางไปสนามบินต้องผ่านสนามฟุตบอลของสโมสรบาเยินร์มิวนิค

ซึ่งออกแบบเป็นรูปไข่ครึ่งลูก แปลกกว่าสนามอื่น ๆ เลยแวะลงไปถ่ายรูปด้านนอกสนาม เพราะวันนี้เขาไม่เปิดสนาม

ออกจากสนามฟุตบอลก็มุ่งสู่สนามบิน กว่าจะเข้าลานจอดรถได้ก็ปาเข้าไปห้าโมงกว่า ๆ ใกล้จะต้องเช็คอินแล้ว เพราะเครื่องบินจะออกเวลาสองทุ่มกว่า ๆ เตรียมตัวแปลงฟันแล้วก็ออกช้อบอีกล่ะตามประสาเสี่ยไทย ๆ หกโมงกว่า ๆ ก็ไปเช็คอินแล้วเขาไปรอขึ้นเครื่อง รอไปรอมาก็ได้ข่าวว่าเครื่องบินยังไม่มาถึงมิวนิคเลย การบินไทยดีเลย์ไปกว่าสามชั่วโมงกว่า ๆ กว่าจะออกจากมิวนิคได้ก็ปาเข้าไปเกือบตีหนึ่งแล้ว...............................