- พอทราบผลการครวจว่าแน่นอนร้อยเปอร์เซ็นต์ก็เรียนปรึกษาคุณหมอในการดูแลรักษาต่อไป ด้วยความตั้งใจครั้งแรกว่าจะดำเนินการให้เสร็จที่กรุงเทพฯ แต่เมื่อดูแผนที่คุณหมอกำหนดแล้ว ก็เกิดกลัวความลฃำบากที่จะทำให้ผู้ที่จะมาคอยช่วยเหลือแล้ว ฏ็ออกจะเห็นใจสงสาร เราคนป่วยคงต้องกัดฟันสู้จนถึงที่สุด แต่คนดูแลนี่สิ กลัวจะทนไม่ไหว เพราะแผนการรักษานั้นใช้เวลาไม่ต่ำกว่าหกเดือนด้วยการให้คีโมสลับกับฉายรังสี ทุก ๆ สองสัปดาห์ การเดินยทางไปกลับมหาสารคามกรุงเทพไม่น้อยกว่าสิบสองรอบ ดูมันน่าจะทรมานไม่น้อย และปัญหาค่าใช้จ่ายก็น่าจะเป็นปัญหาหนักอกไม่น้อย เลยต้องกลับมารักษาใกล้บ้าน ซึ่งเป็นยโรงพยาบาลรัฐฯใช้ระบบเบิกตรงไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายมาก และเดินทางไปกลับได้ภายในเวลาไม่มากนัก
- เมื่อไปพบแพทย์ที่โรงพยาบาล กว่าจะรู้ผลแนวทางการรักษาก็เล่นเอาแทบลมจับ นั่งรนอหมอ พบหมอ ติดต่อแผนกรังษีเพื่อกำหนดวันฉายรังษี นัดหมายวันรับคีโม กว่าจะเสร็จได้ก็ล่วงเลยเวลาเกือบสี่โมงเย็น นี่แหละหนอระบบราชการไทย ไม่ว่าจะหน่วยงานไหนก็รับประกันการบริการไม่ได้ แถมพยาบาลยังไม่ใส่ใจในรายละเอียดที่หมอสั่ง เอาแต่เขียนใบนัดแล้วให้กลับบ้าน ซึ่งวันนั้นหากไม่ย้ำกับหมอก็คงยังไม่ได้ตารางนัดหมายของแผนกรังษี แม้จะเป็นโรงพยาบาลฃใหญ่มีชื่อเสียงอย่างไร หากเป็นราชการแล้ว ข้าราชการที่ไม่ใส่ใจปฏิบัติหน้าที่ก็มีให้เห็นอยู่เป็นประจำ เฮ้ย เหนื่อยจริง ๆ ให้ดิ้นสิ.....
- กลับจากรพ.นอนแมบ(เหมือนหมามันนอนตอนมันร้อน ๆ)อยู่วันเต็ม ๆ แล้วก็วางแผนต่อสู้กับการรับคีโม ซึ่งจะทำให้ร่างกายอ่อนแอลงเรื่อย ๆ ตามจำนวนครั้งที่ได้รับ เพราะสารเคมีนอกจากทำลายเซลร้ายแล้วยังทำลายเซลดี ๆ ไปด้วย เอ เริ่มแผนการดีกว่า
- แผนด้านอาหาร จัดหาอาหารมังฯ เพื่อลดบทบาทของอาหารที่จะส่งเสริมเจ้าเซลร้าย กินได้อยู่สองวันดันซวยซ้ำอีก เพราะคนทำโดยรถชน เลยหันไปหาอาหารเจ เกิดเรื่องจนได้เพราะอาหารเจใช้โปรตีนจากถั่วเป็นหลัก กินแล้วทำให้ท้องอืด ถ่ายกากอาหารลำบากมาก ฮ่วย มันคือเป็นจั่งสิ.... เลยต้องไปหาอาหารเสริมมาช่วย ไม่ว่าจะเป็นสาหร่ายสีเขียว เอ็นชัวร์(เหมือนนมเด็กเลย แก่ป่านนี้แล้วยังดูดนมอีก...ฮิฮิ) กินยังไงน้ำหนักก็ไม่เพิ่มมีแต่จะลด เจ้าร้ายจริง ๆ นะมะเร็ง.........
- แผนด้านการออกกำลังกาย เดิมเคยเล่นเท็นนิสคงต้องงด เพราะร่างกายขณะนี้มันมีแต่กระดูกหุ้มด้วยหนังแถมเนื้อเล็ก ๆ น้อย ๆ จากที่เคยมีกลฃ้ามเพราะเล่นเท็นนิส ตอนนี้มันลดลงมากกว่าครึ่งหนึ่งแล้ว เลยเปลี่ยนมาเป็นการเดินในตอนเช้าให้เหงื่อออก ซึ่งดูดีพอสมควร ใครไม่เคยเดินติดต่อกันหลาย ๆ นาทีลองดูนะครับใช้ได้ดีทีเทียว ทำให้การถ่ายของเสียหลังเดินใหม่ ๆ ดูค่อยยังชั่วขึ้นนิดหนึ่ง
- จนบัดนี้เหลือเวลาแค่หกวันที่จะไปรับคีโม ดูสภาพแล้วไม่ได้ฟิตกว่าเดิมเลย แถมเกิดปัญหาใหม่ เนื่องจากเนื้อแก้มก้นมันลดไปมาก ทำให้กระดูกก้นกบมันสัมผัสอัดส่วนที่เหลือจนน่าจะเกิดอักเสบ ยืนก็เจ็บ นั่งก็เจ็บ ได้แต่นอนคว่ำหรือตะแคงขวา(มันเจ็บด้านซ้าย) เฮ้ มันจะมากไปแล้วนะโว้ย.........
การเกิดมาเป็นมนุษย์นั้น นับได้ว่าเป็นสิ่งที่วิเศษที่สุด สามารถพัฒนาตนไปสู่ชาติภพอื่น ๆ ได้ ไม่ว่าจะเป็นพรหมหรือเทวดา หรือเป็นเปรตตกนรกก็ได้ ผิดกับสัตว์เดรฉาน เช่น หมา แมว ที่ไม่มีโอกาสทำได้ดังมนุษย์ เพราะฉะนั้น จงใช้เวลาอันน้อยนิดที่มีอยู่นี้ ให้เกิดประโยชน์สูงสุดเถิด
Monday, June 13, 2011
แผนการกำจัดเจ้ามะเร็ง
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
4 comments:
อย่ายอมแพ้นะคะ...สู้ๆ
หนูป็นกำลังใจและเอาใจช่วยเสมอนะคะ...หายไวๆนะคะ ^__^
ขอบคุณอย่างยิ่ง กำลังใจที่ให้จะไม่ลืมเลย
Post a Comment